آنگاه که دستار،  دستمایه ی سروری شد

و عبا شنل شجاعت

فرجام حق طلبی تیغ تازیانه شد.

آنگاه که ارزش زن  کمتر از قرصی نان شد

و گورستانها عرضه گاه تن

زمین شرمگین از قساوت آدمیان شد

آنگاه که غریو آزادی 

چون ققنوس از خاکستر خروشید

بستر رودها، مدفن جوانان دست بسته شد

آنگاه که زمان انتقام سخت فرا رسید

قرعه به نام بی گناهان بی بالی افتاد

که در ظلمت شب، چون  شهاب فرو ریختند

و آنگاه، روزی 

خروش هول انگیز خار و خس 

پای، مردان مناره های طلایی را 

به مرداب مکافات خواهد کشید.