نامه ای به دخترم

دخترم روزی میرسد که همانند من مادر شوی و سرا پای وجودت لبریز از نگرانی ها و امید برای فرزندت باشد .
نازنین دخترم ،
روزی که بدنیا آمدی گریه ی تو زیباترین ترانه ای بود که شنیدم . این گریه ی لطیف و دوست داشتنی جان خسته و درد آلودم را صفا بخشید اما بعد از آن هیچوقت نخواستم چشمان زیبایت را بارانی ببینم .
دخترم حال که قد رعنا و موهای مواج ات تو را به سان فرشتگان آسمانی آراسته ، خوی وخصلت فرشته گون هم داشته باش. قلبت را آشیانه ی مهر کن و دستانت را یاریگر دردمندان . از فشردن دستان پینه بسته و چرکین نترس زیرا که صاحب این دستان فرشتگانی هستند که در جلد آدمیت ، نام آدمیت را به عرش می رسانند.
موهایت را به باد بسپار و بگذار چون خرمنی طلایی بازیچه ی باد شود اما نگذار چشم نامردمان بر آن بیفتد که هنر نامرد آتش زدن بر خرمن خوشی هاست .
هنگامی که راه میروی با اقتدار و غرور راه برو نه با تعصب زیرا که تعصب سرمنشا شکست است و غرور به جا لازمه ی بودن.
زبانت را به گفتن کلمات محبت آمیز عادت بده و هیچگاه اجازه نده که حتی یکنفر از زخم زبانت برنجد.
زن باش اما مردانگی کن زیرا که زن بودن در اینجا گاه مصداق زبونی و ذلت است.
دنیا کتابیست نانوشته و ناگشوده ، در هر صفحه از روزگار خوشی و ناخوشی به موازات هم هستند و ممکن است هر لحظه با یکی روبرو شوی. شکر گذار خوشی باش و صبور در ناخوشی ها. شکست هایت را تحلیل کن و اگاه باش که این شکست تو را باید بیدارتر کند.
ورزش کن و کتاب بخوان و کتاب بخوان و بخواه که دیگران هم کتاب بخوانند.
باور و اعتقاد هرکس برایش مقدس است اما تو ضمن احترام به باور دیگران ، آگاهانه باورهایت را منسجم کن. خودت را با اعمال ات معرفی کن نه با گفتارت.
روزی می رسد که زیبایی و طراوت جوانی را از دست خواهی داد پس تا می توانی اخلاق زیبا داشته باش که ماندگار است.
هیچگاه برای دوست داشته شدن باج نده که عشق و محبت خریدنی نیست و دلا لان عشق بی احساسترین آدمها هستند.
جستجوگر باش و به کوچکترین شی هم بی توجه نباش زیرا که کائنات با شن ریزه ای که زیر پایت است ، کامل می شود.
بخواه و بخوان و فکر کن.